■ Politika’dan Yorum
Ülkede iç politikada fırtınalar dinmiyor. Mutlak Butlan kararı sonrası gündem CHP’ye odaklandı. Diğer yandan da yürütülmeye çalışılan bir süreç mevcut. Mutlak Butlan kararı komünistler tarafından bir Saray Darbesi olarak nitelendirildi. Ancak görünen darbe de bir süreç niteliğinde ilerliyor.
CHP içindeki tartışma bizi ne derece ilgilendirir diyenlerimiz var. Gerekçeleri de şu. CHP de AKP gibi sermayenin partisi, dolayısıyla CHP içindeki sermaye fraksiyonlarının çatışması bizi ilgilendirmez. Biz devrimciyiz CHP gibi bir düzen partisi içindeki koltuk kavgası ile değil biz devrim mücadelesine odaklanırız diyorlar. Ülkedeki siyasal gelişmelere duyarlı ve hatta müdahil olmadan nasıl devrim mücadelesi vereceksiniz diyesimiz geliyor.
Öncelikle şunu görmemiz gerekiyor. Mutlak Butlan dahil tüm siyasi kararlar uluslararası gelişmelerden ve ülkedeki sınıf savaşımından bağımsız değildir. Türkiye’de yürütülmeye çalışılan bir süreçten bahsettik. Dört parçadaki Kürt güçlerinin ABD ve NATO’nun isteği doğrultusunda İran rejimine karşı silahlı ayaklanmayı başlatmayı kabul etmemeleri sonrasında Türkiye’de yürütülmeye çalışılan Barış Ve Demokratik Toplum Süreci’nin de seyri tamamen değişti. Aralarındaki çıkar çelişkilerini bertaraf edip ABD’nin dümen suyuna tamamen giren NATO üyesi Türkiye devleti bölgedeki gelişmelere, ABD, İsrail ve NATO’nun elde ettiği yeni mevzilere koşut olarak süreç ile ilgili politikasını da revize etti. CHP’ye yönelik saldırıların da artık daha ileri bir aşamaya yükseltilmesi ise yine bölgedeki uluslararası gelişmelerden bağımsız değil. CHP 2024 yerel seçimlerinden birinci parti olarak çıktı ve tüm büyük illerin belediyelerini AKP’den geri aldı. Halbuki son gelişmelerden sonra ABD ve NATO bölgedeki hedefleri doğrultusunda ve bu strateji temelinde Türkiye’ye biçilen rol gereği Erdoğan ile yürümeye karar verdi. Dolayısıyla birinci parti CHP’nin tasfiye edilmesi gerekiyordu ve yapılan da bu oldu. Bizi bu noktada ilgilendiren yan CHP’nin ne kadar düzen partisi olup olmadığı değil, bölgedeki ve ülkedeki emperyalist hedefler çerçevesinde CHP’ye yönelik tasfiye hareketinin sınıf savaşımı açısından nasıl değerlendirileceği ile ilintilidir.
CHP hata yaptı mı, yaptı. 2024 yerel seçimlerinden sonra iktidar ile bir yıl süren bir “normalleşme” ve “uzlaşma” politikası izlemek yerine erken seçim istemini yükseltseydi ne CHP ne de süreç bugün bu durumda olmazdı. AKP lideri Erdoğan CHP’nin bu safiyane politikasını CHP’ye yönelik yeni bir saldırı geliştirmek için ustaca kullandı. Önceki CHP lideri Kılıçdaoğlu’nun “hellaleşme” politikasını andıran Özel liderliğinde yürütülen “normalleşme” ve “uzlaşma” politikalarının akıl hocaları muhtemelen aynı mahfillerdir.
Kılıçdaroğlu CHP’nin tüm il ve ilçe teşkilatlarını, kongre delege yapılarını değiştirmeden kongre yapmayacak. Aynı zamanda Özgür Özel dahil bir dizi vekilin de dokunulmazlıklarını kaldırıp yargı yolunu açıp milletvekili bileşiminde de manevralar yapacaklar. Ülke Erdoğan’ın tekrar seçileceği bir seçime götürülecek çünkü Kılıçdaroğlu yönetimindeki CHP de artık birinci parti olmayacak.
Asıl böyle bir dönemde CHP’liler gerçek bir arınma sürecine girebilirler. Ergenekoncu Yılmaz Özdil bas bas “sakın ayrı parti kurmayın” diye bağıra dursun. Onun amacı belli. CHP’de şimdi muhalefete düşen Özel ekibi ve taraftarlarını CHP’de kalarak tam etkisiz hale getirmek ve tutuklatmak. Halbuki CHP’den hukuksuz olarak tasfiye edilen Özel ekibi zaman kaybetmeden ayrı bir parti kurar ve ülkedeki barış ve demokratik güçleri ile ve sosyalistlerle güçlü bir blok oluşursa Erdoğan’ın planladığı ve Kılıçdaroğlu’nun teşne olduğu seçim planı alt üst olur. Yapılacak seçimleri barış ve demokrasi bloku kazanabilir. Bu da Türkiye’nin geleceği açısından niteliksel siyasal bir gelişmeye işaret eder. Sınıf savaşımının gerçekleri faşizme karşı en geniş güçlerin birlikteliği konusunda bize bunu söylüyor. Devrimcilerin amacı öncelikle AKP-MHP Saray rejimine son vermek değil miydi…?
