Alman Sendikalar Birliği DGB 15 Kasım 1918’de Alman sendikalarının iş verenlerle yaptıkları “Sosyal Partnerlik Antlaşmasının” 108’inci yıldönümünü kutladı. Tarihe “Stinnes-Legien-Antlaşması” adı altında geçen uzlaşı, sosyal demokratların Alman Rayhı’nın Birinci Emperyalist Dünya Paylaşım Savaşını körüklemesini olanaklı kılmalarının hemen ardından yapılan ve sendikaların kapitalist üretim tarzını benimseyip, üretim araçlarının kamusallaştırılmasını reddetmelerine yol açmıştı. Sendikalar ve sosyal demokratlar bu uzlaşıyı, Alman iş verenlerin sekiz saatlik iş gününü kabul etmeleri nedeniyle kutlu bir adım olarak deklare ettiler.
Sosyal ortaklık veya sosyal partnerlik adı altında sendikaların sınıf ihaneti tam da Kasım Devrimi’nin etkisi altında başlatılmıştı. 3 Kasım 1918’de Kiel’de denizcilerin ayaklanmasıyla başlayan devrimci dalga tüm ülkeye yayılmış ve sonucunda II. Wilhelm’in tahtan çekilmesine yol açmıştı. Bu süreçte Alman işçi sınıfı, sosyal demokratların ve sendika bürokrasisinin karşı çıkmasına rağmen Sovyet modelini benimseyerek, İşçi ve Asker Şuraları kurmuştu. Alman burjuvazisi Almanya’da Bolşevik devrim korkusu yaşarken, sosyal demokratların etkisindeki sendika bürokrasisi devrimci şuraların işçi sınıfı üzerindeki otoritelerini yok edeceğinden endişe duyuyorlardı.
Bu gelişme özünde çıkarları taban tabana zıt iki grubu, Alman burjuvazisini ve sosyal demokrat sendika bürokrasisini bir araya getirerek, karşılıklı tavizlerle Alman işçileri ve askerlerinin başlattığı devrimin boğulmasına giden yolu açtı. Böylelikle Kasım Devriminin sosyalist dönüşme evrilmesi engellendi ve Weimar Cumhuriyeti kuruldu. Sosyal demokrasinin ve sendikal bürokrasinin bu ihaneti de 31 Aralık 1918’de Almanya Komünist Partisi’nin Karl Liebknecht ve Rosa Luxemburg önderliğinde kurulmasına yol açtı. İhanet sadece bu iki işçi önderinin 1919 Ocak’ında faşist birliklerce katledilmesine değil, aynı zamanda 1933’te Hitler faşizminin iktidara el koymasına giden süreci tetikledi.
Günümüzün Alman sendika bürokrasisi Kasım 1918’de öncüllerinin başlattığı ihanete devam etmekte, dahası dünya sendikal hareketine “sosyal partnerliği” kabul ettirmek için var gücüyle uğraş vermekte ve günümüz Almanya’sındaki militarist dönüşüme destek çıkmaktadır. Silah tekellerinin lobiciliğine soyunan sendikal bürokrasi, sivil üretimin askeri üretime dönüştürülmesi için destek çıkmakta, Almanya’daki işçi sınıfının parçalanmışlığını ve teslimiyetini sürdürülebilir kılmaktadır. O açıdan 1918 ihanetinin 108’inci yıldönümünü bugün kutluyor olmaları bir tesadüf değil, sınıf ihanetinin sürekliliğinin kanıtıdır. Aynı o dönemlerde olduğu gibi, bugün de çoğunluk toplumdaki faşistleşme sürecinin tetikleyiciliğidir. Almanya’da değişen bir şey yok. Alman reformizmi ihanetine devam ediyor hala…













