Mustafa Suphi Vakfı kurucularından, Politika Gazetesi yazarı ve Rosa Luxemburg Vakfı’nın eski yöneticilerinden Murat Çakır, Almanya’da Federal Savunma Bakanlığı tarafından hazırlanan “Askeri Strateji” belgesini değerlendirdi. Geniş kapsamlı sonuçları olan belgenin aynı zamanda Alman emperyalizminin Rusya ile savaşa girme hevesinin bir göstergesi olduğunu belirten Yazar Murat Çakır, bu durumun bir kez daha yangına körükle gitme kararı olduğunu yazdı.
Çakır’ın “Alman emperyalizminin yeni “Askeri Strateji” belgesinin gösterdikleri” başlıklı yazısının tamamı şu şekilde:
Almanya ve dolayısıyla Avrupa tarihinde Alman sosyal demokrasisinin ihanetleri ve savaşlar konusundaki sorumlulukları herhalde saymakla bitmez. Topyekûn savaş sarmalı ile karşı karşıya olduğumuz günümüzde Alman emperyalizmi bir kez daha Alman sosyal demokrasini emelleri için kullanıyor. 22 Nisan’da basın önüne çıkan Federal Savunma Bakanı, sosyal demokratların umut bağladığı Boris Pistorius, bakanlığı tarafından hazırlanan “Askeri Strateji” belgesini kamuoyuna tanıttı. Böylesi bir belge Almanya Federal Cumhuriyeti tarihinde ilk kez hazırlanıyor. Sosyal demokrat Şansölye Olaf Scholz döneminde 14 Haziran 2023’te karar altına alınan “Almanya Ulusal Güvenlik Stratejisi” ve 9 Kasım 2023’te gene Pistorius tarafından açıklanan “Savunma Politikaları Yönergesinden” sonra karar altına alınan bu strateji belgesinin önemli bölümleri gizli tutulsa da kamuoyuna açıklanan bölümleri militarist dönüşümün ne denli ivme kazandığını yeterince kanıtlamaktadır. Makalemizde öncelikli olarak strateji belgesinin içeriğini inceleyeceğiz.
Kamuoyuna tanıtılan 36 sayfalık belgenin 20 sayfasında Almanya’nın – elbette ABD’nin sadık vassalı olarak – Avrupa’da nasıl belirleyici rol oynayacağı anlatılıyor. Bölgesel ihtilafların küresel önem kazanabileceğini ve çok kutupluluğun çatışmalara yol açabilecek stratejik rekabeti artırdığını tespit eden belge, 13. sayfada en büyük tehdidin Rusya Federasyonu olduğunu iddia ediyor. Belgede (yaptığımız alıntılardaki kalın harfler orijinalinin aynısıdır) bu şöyle ifade edilmekte: “Rusya, öngörülebilir gelecekte Almanya, Avrupa ve Transatlantik güvenlik için en büyük ve en acil tehdidi oluşturmaktadır. Bu tehdit, devletin tüm unsurlarını kapsayan ve kapsamlı bir askeri-stratejik nitelik taşımaktadır. Rusya’nın halihazırda savaş eşiğinin altında hareket etmesi devletin tüm unsurlarını kapsayan bir tehdit oluşturmaktadır. Ayrıca Rusya [Avrupa’nın] çeperindeki ihtilafları kullanarak ve geniş kapsamlı araçlarla Avrupa’yı her yönden askeri-stratejik olarak tehdit etmektedir”.
Belge, üstü kapalı bir biçimde Rusya’nın 1989/1991’den bu yana NATO üyesi devletler tarafından kuşatıldığını kabul ediyor ve Rusya’yı “bu gelişmeyi geri döndürüp, yeni bir Avrupa güvenlik mimarisi oluşturmak istiyor” diye suçluyor. Rusya’nın stratejik olarak Avrupa’nın ABD’den kopmasını istediğini belirten belge, herhangi bir kanıt sunmadan Rusya’nın Avrupa’daki NATO devletlerine yönelik saldırısının koşullarını ittifak üyelerine yönelik hibrid operasyonlarla hazırladığını ileri sürüyor. Tehdidin kapsamını büyütmek içinse, Rusya’nın hava ve uzay kuvvetleri, ayrıca stratejik füze birlikleriyle desteklenen Pasifik Filosunu – artık ne hikmetse – Hint-Pasifik bölgesine yerleştirip, bir “çok boyutlu çıkmaz senaryosu yaratarak ABD güçlerini Hint-Pasifik bölgesinde meşgul etmek istediği” iddia ediliyor.
Uzun vadeli yeteneklerin geliştirilmesi
Strateji belgesi görüldüğü kadarıyla Alman emperyalizminin Stalingrad travmasından hala kurtulamadığının itirafı olmuş. Bu travma bir yana, belge Rusya’yı asıl düşman halinde kurgulayarak Alman ordusunun tekelci burjuvazinin çıkarlarını kollayabilecek güce nasıl erişebileceğini açıklıyor. Belgede, “Teknolojik açıdan üstün silahlı kuvvetlere giden yol, ancak yenilikçi bir yetenek geliştirme sürecinden geçer. Bu süreç, savaş tablosu temelinde uzun vadeli olarak yönlendirilir ve yetenek profilinde uzun vadeli yetenek geliştirmenin temel alanları olarak belirlenir” denildikten sonra, savaş tablosunun temel unsurları sıralanıyor.
Bunların en başında Alman toplumunun devleti, ekonomisi ve halkıyla bütün olarak tehdit altında olduğu, “düşmanın”, yani Rusya’nın “vatan ile savaş alanı, sivil ile askeri, iç ve dış güvenlik alanları arasındaki ayrımı kasıtlı olarak altüst edeceği” ve böylelikle “savaşın sınırlarını ortadan kaldıracağı” iddia edilmekte, düşmanın “genel kabul gören etik ve hukuki ilkelere uyacağına güvenilemez” denilerek, Alman faşizmi döneminde sürekli kullanılan ve Rus’ları “iblis” gibi gösteren bir demagoji kullanılmaktadır.
Alman ordusunun savaş alanındaki başarısı için yenilikçilik ve uyum sağlama yeteneğinin belirleyici olacağı belirtilen belgede, ordunun “çok zamanlı savaş için hazırlanması gerektiği” vurgulanmaktadır. Yani Alman ordusunun kuantum bilişim ve robotik gibi yüksek teknolojileri, piyasada bulunabilecek düşük maliyetli araçları ve geleneksel savaş yöntemlerini eş zamanlı kullanması istenmekte ve böylelikle Alman askeri-sınai-dijital kompleksi ile mali piyasalara yatırım alanlarının neler olması gerektiği söylenmektedir.
Verilerin silaha dönüştüğünü, yapay zekanın bilişsel yetenekleri tamamlayıp, genişlettiğini tespit eden strateji belgesi, Alman ordusunun “şeffaf savaş alanında” gerçek zamanlı istihbaratı elde etmesi, bilgi üstünlüğünü sağlaması ve komuta-etki gücüne kavuşması için “inisyatifi ele geçirmesinin zorunlu olduğunu” vurguluyor. Güvenli geri çekilme alanlarının kalmadığını tespit eden belge, Alman ordusunun her menzilde uzaktan kullanılabilen hassas silahlarla “uzaktan etki yeteneğini artırmasını” istiyor. Bununla bağlantılı olarak operasyon hızını artırmak ve insan etkisini azaltmak için “otomasyon ve otonomileştirmeye” ağırlık verilmesi öngörülüyor.
Nihayetinde savaş ekonomisine vurgu yapılarak, silah tekellerinin sistemleri giderek daha hızlı ve daha ucuza üretmeleri isteniyor. Belgede “düşük maliyetle sağlanabilen niceliğin başlı başına bir nitelik haline geldiği” vurgulanarak, Alman ordusunun üretimi kolay ve düşük maliyetli etkin sistemleri “kitlesel ve saldırgan bir şekilde kullanmasının belirgin avantajlar yaratacağı” belirtiliyor.
“Avrupa’nın öncü gücü” olan ordu
Geleceğin yüksek teknolojili olan savaşlarında üstünlük sağlanması için Alman ordusunun “büyük çapta silahlanması” öngörülüyor. Bu bağlamda kazanılacak yeni yeteneklerle “düşman topraklarının tüm derinliklerinde sürdürülebilir etki” kazanacağından söz ediliyor. Belge, savaşta Almanya’nın da hedef olacağından hareketle “her menzilde yüksek performanslı ve dayanıklı hava savunmasını” şart koşuyor. Strateji belgesi Alman ordusunun 2025 yılına kadar “Avrupa’nın öncü gücü olarak liderlik rolünü üstlenmesini” öngörüyor ve 2029 yılına kadar hazırlıkların tamamlanarak “Avrupa’nın en güçlü konvansiyonel ordusu” olma hedefini koyuyor.
Ordunun “genel savunma sistemine entegrasyonunu” zorunlu gören belge, sivil toplumla kurulacak köprü ile “toplumun genelinde dayanıklılığın sağlanarak caydırıcılık gücünün” artırılacağını iddia ediyor. Bu noktada dikkatimizi çeken bir olgu, strateji belgesinde sürekli vurgulanan “Rus etkisinin” burjuva medyasının son yıllarda sürekli işlediği “Rusya medyamızı ve siyasetimizi içeriden ele geçiriyor” propagandasıyla doğrudan ilintili olmasıdır. O açıdan burjuva medyasının “Rus etkisi” biçimindeki haber politikasının strateji belgesinin hazırlayıcısı ve dayanağı olduğu söylenebilir. Ukrayna savaşı bağlamında silahların susmasını ve barışın sağlanması için diyaloğun gerekli olduğunu söyleyen herkesin “Putin piyonu” veya “Rus etkisi altındaki aptallar” biçiminde karalanmalarından hareketle, belgenin “toplumun genelinde dayanıklılığın sağlanması” cümlesinin saldırgan Alman militarizmini eleştirenlerin “içerdeki düşmanlar” diye lanse edilmelerinin hazırlığı olarak okumak mümkündür. Zaten halihazırda İsrail hükümetini eleştirenlerin “Antisemitik davranma” nedeniyle cezalandırılmalarını öngören bir yasa hazırlığına başlanıldı bile.
Nihayetinde militarist dönüşümün yaşamın her alanında belirleyici olması isteniyor. Strateji belgesinde örneğin şöyle bir ifade var: “Çok Boyutlu Operasyon Yetenekleri: Etki yaratmak amacıyla tüm boyutlarda askeri ve sivil faaliyetlerin hedef odaklı, zamanlaması uyumlu ve senkronize bir şekilde bir araya getirilmesi hayati önem taşımaktadır. […] Seçilmiş ortaklarla gerçekleştirilecek çok alanlı operasyonlar, ağa bağlı yetenekler aracılığıyla uygulanabilmelidir. Federal Ordu bu şekilde boyutlar arası keşif ve etki yeteneğine ulaşmalı, yapılarını ve prosedürlerini değişen gereksinimlere uyarlamalıdır.”
Almanya’da “seçilmiş ortak” olarak görülen üniversitelerde araştırma ve geliştirme projelerinin finansmanının Alman ordusu ve silah tekelleri tarafından sağlandığı, sivil üretimin silah ve askeri araç üretimine zorlandığı, okullarda üniformalı subayların ders verdiği ve tramvayların, otobüslerin, duraklardaki reklam panolarının gençleri orduya katılmaya çağıran afişlerle donatıldığı düşünülürse, belgede vurgulanan “toplum genelinde dayanıklılığın” nasıl sağlanacağı daha açık görülebilir.
Strateji belgesi bunun haricinde, aynı “Geliştirme Planı” gibi gizli olarak sınırlandırılan bir “Yedek Kuvvetler Stratejisi” içermektedir. Bakan Pistorius yaptığı basın tanıtımında, “Aktif birliklerin güçlendirilmesi ve desteklenmesi için yedek kuvvetlerin temel koruma ve güvenlik görevlerinden yüksek yoğunluklu çatışmalarda görev almaya kadar hazır tutulmalarının önemli olduğunu” vurgulamıştı. Pistorius yedek kuvvetlerin bundan itibaren “aktif birliklerle eşit düzeyde hareket edeceklerini” söylerken, belge yedek kuvvetlerden “iç güvenliğin sağlayıcıları olarak ve Almanya Operasyon Planı kapsamında Rusya’ya karşı seferberlik için oluşturulan dayanıklılık ile lojistik merkezinin işleyişini garanti etmelerini” öngörmektedir. Basına düşen haberlere göre yedek askerlerin sayısının 200 bine çıkartılması planlanmakta. Yorumcular bunun kolay olmayacağını belirtiyorlar. Herhalde bu nedenle “Yedek Askerler Birliği” başkanı Bastian Ernst strateji belgesinin kamuoyunda tanıtılmasında birkaç gün önce basına verdiği bir demecinde “Yedek askerler için üst yaş sınırının 70’e çıkartılmasını” talep etmişti.
Sonuç itibariyle Alman emperyalizminin Rusya ile savaşa girme hevesinde olduğunu ve Avrupalı müttefiklerini buna zorladığını tespit edebiliriz. Zaten Ukrayna’nın Avrupa Birliği’ne alınmasını dayatarak, olası bir NATO-Rusya savaşının kıvılcımını çakmaya çabalayan Alman tekelci burjuvazisi, aynı şekilde Almanya’nın savaş alanına dönüşmesini de göz alıyor. Başta Almanya olmak üzere çeşitli Avrupa ülkelerinin Ukrayna’nın insansız hava aracı savaşına destek verdiğini gören Rusya geçenlerde dronları ve bunların temel bileşenlerini üreten 21 şirketin yer aldığı bir liste yayımlayarak, üretim alanlarının olduğu bölgelerin Rusya’nın hedefi olabileceği sinyalini vermişti.
Ukrayna’ya verilen dronların “Rusya topraklarına saldırmak için” kullanıldığını belirten Rusya, bunun bedelinin vurulacak hedef haline gelmek olacağı uyarısında bulunuyor. Uzun lafın kısası, Alman emperyalizmi bir kez daha yangına körükle gitme ve bunun bedelini Avrupa halklarına ödetme kararını verdi. Avrupa halkları 1918 ve 1945 deneyimlerine rağmen buna ne kadar boyun eğecekler, yakında göreceğiz.
HABER MERKEZİ
