Riha’nın Haliliye ilçesine bağlı tarihi Kamberiye Mahallesi’nde yaşayan kadınlar, ülkede yaşanan ekonomik krizi derinden yaşıyor. Nüfusun büyük bölümü Suriyeli göçmenlerden oluşan mahalledeki kadınların bir bölümü katı atık işçiliği yaparak geçimini sağlıyor.
GÜNDE 10 SAAT ÇEKÇEKLE ÇÖP TOPLUYOR
Suriye’deki iç savaşın ilk yıllarında ailesiyle Halep’ten Riha’ya göç etmek zorunda kalan 27 yaşındaki Menan Ugla, 5 çocuğuyla yaşam mücadelesi veriyor. Evin ve çocukların tüm sorunluluklarını sırtlamak zorunda kalan Ugla, her sabah saat 09.00’da çekçeğini alarak akşamın geç saatlerine kadar çalıştığını belirtti. Hayatının “çalışmak” ve “yorulmak” ile geçtiğini dile getiren Ugla, “Dışarıda çalıştığım zamanda büyük kızım (9 yaşında) eve ve çocuklara bakıyor. Sadece bir yardım vakfından para alıyoruz. Ancak bu para elektrik ve su faturalarına dahi yetmiyor. Ayı bakkaldan veresiye bir şeyler alarak geçirmeye çalışıyoruz. 3 senedir küçük çocuğumu da yanıma alarak çekçek işi yapıyoruz. Zaten iş zorlu, bir de her gün sokaklarda erkeklerin tacizlerine maruz kalıyoruz” ifadelerini kullandı.
EMEKLİ MAAŞIYLA YAŞAM MÜCADELESİ
Mahallelilerden 56 yaşındaki Hatice Gülmen Ertaş, çeşitli hastalıkları ve yaşı sebebiyle çalışamıyor. İki kişi yaşadıkları derme çatma evlerinde eşinin emekli maaşıyla geçindiklerini belirten Ertaş, özellikle son 10 yılda ciddi bir fakirleşme yaşandığını dile getirdi. Bacası kırık sobalı bir evde kaldıklarını ve başka eve taşınma imkanlarının olmadığını belirten Ertaş geliniyle görüşmek dışında sosyal bir yaşantısının olmadığına dikkat çekti.
Emekli maaşıyla ancak faturaları ödeyebildiklerini, alışveriş dahi yapmakta zorlandıklarının altını çizen Ertaş, “Bazen zamlar sebebiyle bir hafta boyunca hiç alışveriş yapmadığımız oluyor. Soframda her şey eksildi. Eskiden et yerdik, şimdi peynir bile alamıyoruz” dedi.
SAVAŞTAN KAÇTI AMA…
DAİŞ’in işgali sırasında Kuzey ve Doğu Suriye’nin Raqa kentinden Riha’ya göç etmek zorunda kalan Aliye Ali Şexo, savaşın ilk dönemlerinde kentlerini terk etmek zorunda kaldıklarını söyledi. Bu esnada 3 kardeşini ve birçok yakınını kaybettiğini belirten Şexo, Kamberiye Mahallesi’nde yaşadığı 2 odalı evinde hastalıkları sebebiyle yataktan kalkamadığını ifade etti. Şexo, devamında şunları belirtti: “Şimdi Raqa’da kimsemiz kalmadı. Bir tane oğlum yurtdışında, onun gönderdiği para ve bir vakfın arada yaptığı yardımla ayakta kalabiliyoruz. 9 senedir buradayım, devletten bir koli yardım bile almadım. Tek başıma yaşıyordum, ayağımdan ameliyat olduğum için kızım gelip yanımda kalıyor. Her hastaneye gidiş, gelişim bir eziyet. Komşularımın yardımıyla hastaneye gidebiliyorum. Kalp, tansiyon ve şeker gibi bir sürü hastalığım mevcut. Son 15 gündür de ilaç alamadım. İlaç desteğimiz sadece 150 TL.”
Ceylan Şahinli / MA
