Yaklaşan DEM Parti kongresini değerlendirdiği bir yazı kaleme alan Mehmet Ali Alçınkaya, “Çünkü tarih göstermektedir ki demokratik gelecek, kendiliğinden doğmaz. Demokratik gelecek; halkların ortak iradesiyle, örgütlü mücadelesiyle ve özgürlükten yana kararlı siyasetiyle inşa edilir.” dedi. Alçınkaya’nın yazısının tamamı şu şekilde:
Türkiye ve Ortadoğu, yalnızca siyasal dengelerin değiştiği bir süreçten geçmiyor. Aynı zamanda kapitalist modernitenin çok yönlü krizlerinin derinleştiği, ulus-devletçi siyasal modelin toplumsal sorunlara çözüm üretmekte giderek daha fazla zorlandığı tarihsel bir kırılma dönemini yaşıyor. Ekonomik eşitsizliklerin büyüdüğü, savaşların yaygınlaştığı, ekolojik yıkımın yaşamın bütün alanlarını tehdit ettiği, hukuksuzluğun ve otoriterleşmenin kurumsallaştığı böylesi bir dönemde, halkların önünde iki temel seçenek bulunmaktadır: Ya krizleri yeniden üreten mevcut düzen içinde savrulmak ya da demokratik toplum temelinde yeni bir yaşamı birlikte inşa etmek.
DEM Parti’nin konferanslar süreci ve yaklaşan kongresi tam da bu tarihsel eşikte gerçekleşmektedir. Bu nedenle kongreyi yalnızca yeni yönetimlerin belirleneceği bir örgütsel süreç olarak değerlendirmek büyük bir eksiklik olur. Asıl mesele, yeni dönemin siyasal, örgütsel ve toplumsal ihtiyaçlarına uygun bir yeniden kuruluş iradesinin ortaya konulup konulamayacağıdır.
Bugün tartışılması gereken temel konu, nasıl bir örgüt istediğimiz kadar, nasıl bir toplum inşa etmek istediğimizdir. Çünkü örgüt, hedeflediği toplumun aynasıdır. Demokratik toplum hedefleyen bir siyasal hareket, kendi örgütsel yaşamında da demokrasiyi, çoğulculuğu, katılımcılığı ve ortak aklı hâkim kılmak zorundadır.
Bu açıdan Barış ve Demokratik Toplum Çağrısı, yalnızca çatışmasızlık önerisi değildir. Bu çağrı, demokratik siyasetin yeniden güç kazanmasını, toplumun özneleşmesini ve halkın kendi yaşamı üzerinde yeniden söz sahibi olmasını hedefleyen tarihsel bir paradigma değişikliğini ifade etmektedir. Gerçek barış; yalnızca silahların sustuğu değil, halkların eşit yurttaşlık temelinde özgürce birlikte yaşayabildiği, adaletin ve hukukun güvence altına alındığı demokratik bir düzenin kurulmasıyla mümkündür.
Dolayısıyla barış, devlet merkezli dar güvenlik politikalarının değil; örgütlü toplumun eseridir. Demokratik toplum güçlendikçe barış kalıcılaşır. Halk meclisleri, kadın örgütlenmeleri, gençlik inisiyatifleri, emek örgütleri, ekoloji hareketleri ve yerel demokratik yapılar geliştikçe çatışma siyasetinin zemini daralır. Barışın gerçek güvencesi, demokratik örgütlenmedir.
KONGRE BİR MUHASEBE VE YENİDEN KURULUŞ SÜRECİ OLMALIDIR;
Her kongre, yalnızca geleceğe ilişkin kararların alındığı bir platform değildir; aynı zamanda geçmişin cesaretle değerlendirildiği bir hesaplaşma zeminidir. DEM Parti’nin konferanslar süreci de bu anlayışla yürütülmelidir.
Bugün kendimize açık yüreklilikle şu soruları sormak zorundayız:
.Toplumla kurduğumuz bağ neden istenilen düzeye ulaşmadı?
.Yerel örgütler neden birçok alanda toplumsal yaşamın doğal öncüsü haline gelemedi?
.Halk meclisleri neden süreklilik kazanamadı?
.Kadınların ve gençlerin kurucu rolü neden her düzeyde yeterince güçlendirilemedi?
.Parti içi demokratik katılım ve ortak akıl mekanizmaları neden zaman zaman zayıfladı?
Bu sorular suçlu aramak için değil, geleceği daha sağlam kurabilmek için sorulmalıdır. Çünkü eleştiri ve özeleştiri, demokratik siyasetin en önemli gelişim araçlarından biridir. Örgütünü eleştiremeyen bir hareket, kendisini yenileyemez; kendisini yenileyemeyen bir hareket ise toplumu dönüştürme iddiasını sürdüremez.
HDK RUHUNDAN DEMOKRATİK TOPLUMUN İNŞASINA;
Bugün yeniden hatırlamamız gereken en önemli değerlerden biri, HDK’nin kuruluş ruhudur. HDK, farklı halkların, inançların, emek hareketlerinin, kadınların, gençlerin ve demokratik toplumsal dinamiklerin ortak yaşam iradesini ifade eden tarihsel bir modeldi. HDP ise bu çoğulcu toplumsal zemini siyasal alana taşıyan önemli bir deneyim yarattı.
DEM Parti’nin tarihsel görevi, bu mirası yalnızca korumak değil; onu yeni dönemin ihtiyaçlarına göre geliştirerek demokratik toplumun kurucu dinamiğine dönüştürmektir.
Çünkü artık siyaset yalnızca parlamentoda yürütülen bir faaliyet değildir. Asıl siyaset, toplumun kendi yaşamını örgütleme kapasitesini geliştirmektir. Mahallede, köyde, kentte, okulda, fabrikada ve yaşamın her alanında halkın söz ve karar sahibi olmasını sağlayacak mekanizmalar oluşturulmadan demokratik dönüşüm gerçekleştirilemez.
BİLEŞEN HUKUKU İLE BİREY HUKUKUNUN DEMOKRATİK DENGESİ;
DEM Parti’nin en önemli örgütsel tartışmalarından biri de bileşen hukuku ile birey hukukunun demokratik sentezidir.
Bileşenler, yılların mücadele birikimini, siyasal hafızasını ve örgütsel deneyimini temsil etmektedir. Ancak bireylerin özgür iradesi, emeği ve yaratıcı katkısı da aynı ölçüde demokratik örgütlenmenin temelidir.
Ne bileşenlerin tarihsel rolü yok sayılabilir ne de bireylerin siyasal iradesi gölgelenebilir.
Yeni dönemin örgütsel modeli; her iki değeri ortak demokratik iradede buluşturabilen, katılımcılığı güçlendiren ve karar süreçlerini tabana yayan bir anlayış üzerine kurulmalıdır.
DEMOKRATİK MODERNİTE YENİ DÖNEMİN YOL HARİTASIDIR;
Kapitalist modernite; merkeziyetçilik, kâr, savaş ve doğanın sınırsız sömürüsü üzerine kurulu bir uygarlık modeli üretmiştir. Bugün yaşanan çok boyutlu krizler, bu modelin sürdürülemez olduğunu açık biçimde göstermektedir.
Buna karşı Demokratik Modernite; demokratik ulus, kadın özgürlüğü ve ekolojik toplum paradigmasını esas alan yeni bir toplumsal yaşam anlayışıdır. Demokratik Cumhuriyet hedefi de bu paradigmanın siyasal ifadesidir.
Bu nedenle DEM Parti’nin kongresi yalnızca örgütsel değil, aynı zamanda paradigmatik bir yenilenmenin de zemini olmalıdır. Demokratik siyasetin dili, örgütlenme biçimi ve toplumsal ilişkileri bu perspektifle yeniden kurulmalıdır.
YENİ DÖNEMİN BAŞARI ÖLÇÜSÜ
Artık başarı yalnızca seçimlerde alınan oy oranlarıyla ölçülemez.
Gerçek başarı; kaç mahallede halk meclisi kurulduğu, komünal yaşamın inşa edildiği, kaç gencin siyasetle buluştuğu, kaç kadının karar süreçlerinde yer aldığı, kaç emekçinin, çiftçinin, işsizin, emeklinin ve öğrencinin demokratik mücadelede özne haline geldiğiyle ölçülmelidir.
Parti, toplumun örgütlenme kapasitesini büyütebildiği ölçüde başarılıdır.
SONUÇ: DEMOKRATİK GELECEK KENDİLİĞİNDEN KURULMAYACAKTIR;
Yaklaşan kongre, DEM Parti açısından sıradan bir örgütsel takvim değildir; yeni dönemin siyasal yönelimini belirleyecek tarihsel bir eşiktir. Bu süreç, geçmiş deneyimlerden güç alan; ancak geçmişin tekrarına düşmeyen, eleştiri ve özeleştiriyi gelişimin motoru olarak gören, örgütlü toplumu siyasetin merkezine yerleştiren bir yeniden kuruluş iradesiyle taçlandırılmalıdır.
Barışın toplumsallaştığı, demokratik siyasetin güç kazandığı, halkın kendi yaşamı üzerinde yeniden söz sahibi olduğu bir gelecek ancak böyle kurulabilir.
Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey daha fazla beklemek değil; daha fazla örgütlenmek, daha fazla demokratik katılım üretmek ve ortak yaşamı her alanda büyütmektir.
Çünkü tarih göstermektedir ki demokratik gelecek, kendiliğinden doğmaz. Demokratik gelecek; halkların ortak iradesiyle, örgütlü mücadelesiyle ve özgürlükten yana kararlı siyasetiyle inşa edilir. DEM Parti’nin konferanslar süreci ve kongresi de bu tarihsel inşanın güçlü bir başlangıcına dönüşebilmelidir.
Haber Merkezi
