Ortadoğu ve Kuzey Afrika Bölgesel Demokratik Kadın Koalisyonu (NADA) 1’inci Kongresi, Federe Kürdistan’ın Süleymaniye kentinde Ortadoğu ve Afrika ülkeleri başta olmak 19 ülkeden yaklaşık 200 kadının katılımıyla gerçekleştirildi. 3 gün süren kongrede kadınlar Ortadoğu’da ki gelişmeleri, kadınların rol ve misyonu yanı sıra, Ortadoğulu kadınların vereceği mücadeleyi tartıştı. Açıklanan bildirgede ise kadın özgürlüğüne dayalı bir toplum ve ortak mücadele vurgusu yapıldı. Kuzey ve Doğu Suriye’den kongreye katılan NADA Kadın Koalisyonu Sekreter üyesi Nubihar Mistefa kongreyi Mezopotamya Ajansı’na (MA) değerlendirdi.
KONGREDE TARTIŞILAN KONU BAŞLIKLARI
Kongrede, birçok başlıkta tartışma yürütüldüğünü ifade eden Nûbihar Mistefa, kongreye gidilene kadar 2 konferansın yapıldığını hatırlattı. Bunlardan ilkinin Amed, ikincisinin Beyrut’ta yapıldığını Nûbihar Mistafa, “Bu kongre de o konferansların devamıdır. Kongre 2 başlık maddesi altında tartışıldı ve diyaloglar geliştirildi. Bunlardan biri kadın sorunu tartışıldı. Bu tartışmalar ve geliştirilen diyaloglar farklı bir bakış açısıyla tartışıldı. Kendini tekrarlayan tartışmalardan çok, daha çok kadın sorunun derinine inen, onun tarihsel derinliğini tartışan tartışmalar yürütüldü. Bu derin ve tarihsel sorunların günümüzde kadın üzerinde etkisi nedir ve bununla bağlantısı nedir? 3’üncü dünya savaşında Ortadoğu’da, Kuzey Afrika’da direkt kadın varlığına yapılan saldırıları biz kadınlar nasıl değerlendiriyoruz, bizlerin ortak değerlendirmesi nedir? Tamam, biz soruna teşhisi koyduk, tanımı getirdik ancak 21’inci yüzyıla kadar taşıdığımız bu kadın kültürünü bizler nasıl yaşatabiliriz? Kadın özgürlük mücadelesini nasıl yürütebiliriz? Bunun yöntemleri nelerdir, buna karşı verilecek uzun vadeli stratejik plan ve program nedir, ne olmalıdır? En kısa sürede ne yapmamız gerekiyor? Kadınlar arasında oluşacak birliğin demokratik toplum inşasında önemi nedir? Bunlar ele alındı ve tartışıldı” ifadelerini kullandı.
MÜCADELEYE ÇOK YÖNLÜ SALDIRILAR
Kadın sorunun çözümü için enternasyonalist bir kadın hareketinin kurulmasının elzem olduğunu dile getiren Nûbihar Mistefa, “Eğer ki sorunu doğru bir şekilde analiz edip çözüme ulaştırırsak işte o zaman mücadelenin plan ve programını da doğru belirlemiş oluruz. Çünkü amaç, o zaman doğru olur, güneş gibi aydınlık olur. Mücadelen de buna göre belirlenmiş olur. Kadın mücadelesinin kapitalist modernite sistemini zorladığı görülüyor, bunun için de kadın mücadelesine çok yönlü saldırılar var. Bu esas üzerinde duracak olursak, gerçekleştirdikleri saldırılar nelerdir? Kadın çalışmalarını dar bir kalıba sokup, küçük bir kurum çalışması gibi görür, sorunları birbirinden ayırarak bölüştürür. Sorunu asıl kaynağından uzaklaştırarak kronikleştirir. Kadın çalışmasını küçümser ve kadını o devrimci ruhundan, direngen ruhundan uzaklaştırır, bu şekilde zayıflatır. Toplumla kadın bağını kopartmaya çalışır, kadını bilimsel tarihten kopartmaya çalışır. Ama bu kadın mücadelesi üzerinde etki yapmıyor. Bu aynı zamanda ataerkil bir oyundur, tuzaktır. 21’inci yüzyılda kadın hareketine saldırıyor. Bu kongre de bu madde derinlemesine tartışıldı. Kadın mücadelesini sivil toplum mücadelesi olarak görüp, kadını toplum ile devlet arasında kalmış, sıkışmış bir birey olarak değerlendiremez. Kadınlar bu rolleri üstlenmeyecek. Birincisi kadın devrimci bir ruha sahip olmalıdır, ikincisi ulusal sınırlarını aşmalıdır. Çünkü kadın sorunu bir ulus sorunu değil, insanlık sorunudur, bir bütündür. Bu nedenle verilecek mücadele de bir bütün olmalıdır, insanlık mücadelesi olmalıdır. Yani kadının eski sosyalist kültürüne dönmesi ve bunu devam etmesi gerekiyor. Bu sorunun çözümü için enternasyonalist bir kadın hareketi oluşturulmalıdır. Üçüncüsü de doğru bir teorik bilincinin zemini oluşturulmalıdır. Bunun içinde diyaloglar geliştirilmeli, hem uzun vadede hem de kısa vadede bu zemin üzerinden mücadele verilmelidir” diye konuştu.
‘KADINLAR KARAR MEKANİZMASINDA YOKLAR’
Yaratılan kadın parçalanmışlığına karşı birleştiren bir mücadelenin verilmesi gerektiğini belirten Nûbihar Mistefa, “Kongrede kadınların eleştirileri, önerileri, diyalogların nasıl geliştirilmesi, bunların kadınlara ulaştırılması, bilinçlendirilmesi, ülkelerin yasaları, siyasi kadın tutsakların özgürlüğü, yine statü sahibi olmayan kadınlar, soykırımdan geçirilen kadınlar tartışıldı. Ulus devletin din, dil, kültür üzerinde yarattığı parçalanmışlığı bizler nasıl birleştirebiliriz ve buna karşı vereceğimiz mücadeleyi konuştuk. Bu da birinci mücadele yöntemlerinden biri oldu. Kadınlar, ülkelerini değerlendirdiğinde aslında birbirlerini tanımış oldular. Kadınların yaşadığı sorunlar hemen hemen aynı. Bu kanaate bir kere varıldı. Bir ülkenin parlamentosunda yüzde 23 kadınlardan oluşuyor, ama Somaliland’da parlamento da tek bir kadın bile yok. Ama bir ülkenin parlamentosunda yüzde 23 kadınlardan oluşması, o ülkenin demokratik olduğu anlamına gelmiyor, bu onların demokrasiyi inşa ettiğini ifade etmiyor. Birincisi kadınlar karar mekanizmasında yoklar, kadın kaderini belirleyecek kararlarda yok. Bu kararlar ya ataerkil toplum tarafından veriliyor ya da din tarafından veriliyor. Karar mekanizması bu şekilde yürütülüyor. Kadın hangi mezhepten olursa olsun, hangi dil veya ülkeden olursa olsun yaşadığı sorun, karşılaştığı sorun aynı. Bu kongre, bu sorunları tespit etme ve buna karşı geliştirecek ve yürütülecek mücadelenin adımıydı diyebilirim” şeklinde konuştu.
MA / Zeynep Durgut
