Dersim’in dağlarında bir ağıt var,
Munzur’un suyunda saklı bir çığlık.
Seksen dokuz yıldır dinmeyen,
Bir halkın yüreğinde büyüyen
Acı, öfke ve hakikat var.
Bir darağacı kuruldu o gün,
Bir halkın kaderine hüküm biçildi.
Seyîd Rıza ve arkadaşlarının boynunda urgan,
Ama teslim alınamadı halkın onuru.
Ne dağlar sustu, ne Munzur unuttu,
Ne de tarihin vicdanı affetti zulmü!
Ey Dersim!
Senin taşında bir ananın gözyaşı,
Toprağında sürgüne gönderilmiş çocukların ayak izi,
Her vadinde yarım kalmış bir hayat,
Her türkünde inkâra karşı direnen bir hafıza var.
Seksen dokuz yıl geçti,
Ama acı hâlâ taze,
Yaralar hâlâ kanıyor.
Çünkü hakikat saklanıyor,
Çünkü inkârın kapıları hâlâ kapanmıyor.
Biz unutmadık!
Unutturmayacağız!
Çünkü tarih yalnızca kazananların yazdığı kitap değildir.
Tarih, susturulmak istenenlerin çığlığıdır.
Sürgünlerin, kayıpların, anaların ağıdıdır.
İdam sehpalarına, zindanlara, darağaçlarına
Sığmayan halkların ortak hafızasıdır.
Şimdi barış diyoruz,
Ama nasıl bir barış?
Hakikatin üzerini örten değil,
İnkârın duvarlarını yıkan bir barış!
Acıları yarıştıran değil,
Bütün halkların yarasını saracak bir barış!
Düşmanlığı yeniden üreten değil,
Eşitliğin, özgürlüğün ve kardeşliğin yolunu açan bir barış!
Devlet yüzleşmeli geçmişiyle,
Açılmalı karanlıkta bırakılan arşivler.
Açıklanmalı gerçekler,
Kabul edilmeli tarihsel sorumluluk.
Dersim’de yaşananlarla yüzleşilmeli,
Seyîd Rıza ve arkadaşlarının idamları karşısında
İnsanlık adına samimi bir özür dilenmeli!
Özür, bir kelime değildir yalnızca;
İnkârı terk etmektir,
Haksızlığı kabul etmektir,
Adaleti sağlamak,
Bir daha aynı acıların yaşanmaması için
Demokratik bir gelecek kurmaktır.
Bakın dünyanın dört bir yanına,
Filistin’den Kürdistan’a,
Latin Amerika’dan Afrika’ya,
Asya’nın yoksul köylerinden
Avrupa’nın işçi mahallelerine kadar
Aynı zulmün izleri, aynı özgürlük özlemi!
Bir halkın acısı başka halkın acısından ayrı değildir.
Bir annenin gözyaşı bütün insanlığın gözyaşıdır.
Bir yerde inkâr varsa başka yerde özgürlük eksiktir.
Bir yerde zulüm varsa hiçbir yerde barış tamam değildir.
İşçinin emeği, köylünün toprağı,
Kadının özgürlük çığlığı,
Halkların kimliği, inancı ve dili
Aynı mücadelenin ortak değerleridir.
Bizim dayanışmamız sınır tanımaz,
Bizim kardeşliğimiz inkâr üzerine kurulmaz.
Türk, Kürt, Alevi, Ermeni, Süryani,
Bütün halklar, bütün inançlar
Eşit ve özgür bir yaşamda buluşmalı.
Çünkü biliyoruz:
Demokrasi bir halkın diğerine bahşettiği ayrıcalık değil,
Bütün halkların ortak kazanımıdır.
Özgürlük birilerinin lütfu değil,
Birlikte verilen mücadelenin eseridir.
Seyîd Rıza’nın hatırası önünde
Bir kez daha söz veriyoruz:
Geçmişin karanlığına teslim olmayacağız.
Hakikatin peşinden yürümekten vazgeçmeyeceğiz.
İnkâra karşı adaleti,
Zulme karşı özgürlüğü,
Düşmanlığa karşı halkların kardeşliğini
Büyütmeye devam edeceğiz.
Munzur akacak,
Dağlar konuşacak,
Halkların ortak hafızası yaşayacak.
Bir gün değil, her gün
Hakikat için, adalet için, barış için
Omuz omuza mücadele edeceğiz.
Hakikat açıklanmadan barış olmaz!
Yüzleşme olmadan güven olmaz!
Adalet sağlanmadan kardeşlik kurulmaz!
Seyîd Rıza ve arkadaşlarının anısı,
Dersim’in susmayan sesi,
Halkların özgürlük ve eşitlik mücadelesinde
Yaşayacak, yaşatılacak!
Yaşasın halkların kardeşliği!
Yaşasın enternasyonal dayanışma!
Yaşasın özgürlük, eşitlik ve demokratik ortak yaşam!
Mehmet ALÇINKAYA
