1 Eylül 1976 günü, Harbiye Açıkhava Tiyatrosu’nda Dünya Barış Günü kutlanacak.
Ünlü Sovyet Yazarı Konstantin Simonov da konuklar arasında.
Bizler de her zaman olduğu gibi çevrenin güvenliğini almak, Gençlik örgütümüzün yayın organı İlerici Yurtsever Gençlik Gazetesinin satışını organize etmek için Açıkhava tiyatrosunun
Dışında dolaşıyoruz.
Binlerce kişi vardı. İlk kez Dünya Barış Günü Böylesi bir etkinlikle, böylesi bir yığınsallıkla kutlanıyordu.
Etkinliğin başlamasına az bir süre kala kuyruklar yüzlerce metreye Ulaşmıştı. Hilton Otelinin aşağısındaki caddede, İstanbul Belediye Başkanı sayın Ahmet İsvan da sıranın en arkalarında bekliyordu.
Elinde bileti ile. Yanında koruma falan da yoktu. (Şimdi bir ilçe belediye başkanı bile onlarca koruma olmadan dolaşmıyor.)
Yaklaşıp, “Başkanım buyrun sizi içeri alalım” dediğimde teşekkür edip, “sıramı bekleyeyim” diye yanıtladı.
Israr ettim, nazikçe reddetti.
Başkanın çok sevgili eşi Reha Hanım da Barış Derneği Yöneticisi idi. Ahmet İsvan, gerçek bir sosyal demokrattı.
Bugün 1 Eylül 2026… Aradan 50 yıl geçmiş. Yarım asır. Yaşadığım sürece her 1 Eylül’de o anı hatırlayacağım. Bu anımı her 1 Eylül’de bu mecrada paylaşarak o günleri hatırlatmak istedim.
Bu sene bu olayla bağıntılı bir başka anımı da yazayım, değişiklik olsun…
1977 yaz ayları idi. Bir grup arkadaş Heybeli Ada’ya denize gitmiştik.
Öğlen olmak üzere idi. Birkaç kişi bakkala gitti, kimi ihtiyaçlarımızı almak için.
Biz de iskelede oyalanalım dedik. Birden gemiden indiğimiz yere büyücek bir beyaz tekne yaklaştı. İçinden siyah takım elbiseli izbandut gibi adamlar atlayıp ipi babaya bağladı. Ardından epey kalabalık siyah takım elbiseli korumalar, bir adamın çevresinde kuş uçurtmuyordu.
Merak ettik haliyle, ne oluyor diye. Bu sıcak yaz gününde siyah takım elbiseliler neyin nesidir diye.
Sorduk birilerine, aldığımız yanıt “Belediye Başkanımız sayın Aytekin Kotil, teşrif ettiler…” oldu.
İşte iki başkan profili, ikisi de aynı parti’den. Biri 1 Mayıs 1976’nın 50 yıllık yasaktan sonra kutlanmasında belediyenin tüm olanaklarını işçilerin emrine veren, mütevazi Ahmet İsvan, Öteki Ecevit’in yeni gözdesi Aytekin Kotil…
