Türkiye Komünistlerinin Platformu, “Çerçeve Yasa’ya Dair Yaklaşımımız” başlıklı bir açıklama yayımlayarak düzenlemeye ve Kürt sorununun çözümüne ilişkin yürütülen sürece dair değerlendirmelerde bulundu. Açıklamada, bütün sınırlılıklarına rağmen söz konusu düzenlemenin devlet ile Kürt özgürlük hareketi arasında imzalanan ilk yasal metin olduğuna dikkat çekilirken; siyasi tutukluların serbest bırakılması, kayyum uygulamasına son verilmesi, Anayasa ve AİHM kararlarının uygulanması ve toplumsal muhalefeti baskı altına aldığı savunulan düzenlemelerin kaldırılması için ortak mücadelenin büyütülmesi çağrısı yapıldı.
Açıklamanın tamamı şu şekilde:
AKP-MHP şahsında devlet ile Abdullah Öcalan şahsında PKK ile iki yıla yakındır sürdürülen müzakerelerin sonucunda hazırlanan Çerçeve Yasa, “Öcalan umuda, Ahmetler göreve, Demirtaş evine dönmeli’ sözlerinin Kürt sorununda bir demokratik yaklaşımın ifadesi olmadığını bir kez daha kanıtladı. Sürece “Terörsüz Türkiye” adını vererek Kürt sorununu güvenlik sorunu olarak ele aldığını en baştan ilan eden iktidar, bütün süreç boyunca Kürt özgürlük hareketini ve demokratik sol muhalefeti tasfiye etmenin manivelası haline getirme planına bağlılığını gösterdi. “Çerçeve Yasa” da gerek üslubu gerekse konan şartlar ile provokasyon yaparak çatışmasızlık süreci bitirme girişimidir. Emperyalist haydut ABD başkanı Trump’tan alınan “meşruiyet”, NATO’nun Asya’daki saldırganlığının “merkez ülkesi” haline gelmesi, askeri sanayi kompleksin inşasında aile şirketleri ile dünya piyasasında tırmanışa geçmesinin yarattığı özgüven ile iktidarlarını pekiştirmeye çalışan AKP-MHP koalisyonunun “Çerçeve Yasası”, başta Kürt halkı olmak üzere, demokrasiye, adalete, eşitliğe, barışa ekmek-su gibi ihtiyacı olan işçi ve emekçilerin, kadınların, gençlerin mücadelesi ile hükümsüz kılınacaktır.
Kürt özgürlük hareketinin iradi kararı ile silahlı mücadeleye son vererek legal siyaset yoluyla Kürt sorununun demokratik çözümü için “demokratik sosyalizm” olarak adlandırdıkları siyasi program çerçevesinde mücadelesini sürdürme kararı Platformumuz açısından temel noktadır. Kürt halkı ve onun siyasi temsilcileri, Türkiye’nin ve Ortadoğu’nun, hatta büyük bir mülteci kitleyi oluşturdukları Avrupa’nın demokratik mücadelesinin en örgütlü güçlerinden biri olmuşlardır; hâlâ bu konumlarını sürdürmektedirler. Kürt halkına ve onun siyasi temsilcilerine dönük, kendini sol, sosyalist olarak adlandıran aydınlarda, parti ve çevrelerde ayyuka çıkan güvensizlik, hatta düşmanlık, güçlü tarihsel kökleri olan egemen Türk şovenizminin gücünün bir kanıtından başka bir şey değildir. Kürt halkının ulusal, demokratik hakları için bir tek eylemi bile olmayan, bir kez olsun Kürtlerin yaşadığı katliamlara, işkencelere, hukuksuzluklara, asimilasyona, inkara karşı çıkmamış “demokrat”, “solcu”, “sosyalist” aydınlar ve partilerin, bazıları on yıllardır cezaevinde tutsak, bazısı mülteci birkaç bin Kürt’ün ve dağdaki gerillaların –birçok koşulla sınırlanarak- legal siyasete katılmasını Türkiye’nin “toprak bütünlüğü”nün, “bağımsızlığı”nın tehlikeye düşmesi gibi akıldışı tepkiler vermesi, bu egemen Türk şovenizminin (ve de AKP-MHP iktidarına dolaylı desteğin) bir ifadesinden başka bir şey değildir. Türkiyeli komünistler açısından kerteriz noktası, bütün sınırlılıklarına rağmen, “süreç masası”nın bir tarafı olan Kürt özgürlük hareketinin süreci “barış ve demokratik toplum” doğrultusunda ilerletme iradesi ve potansiyelidir. Demokrat, ilerici, yurtsever, laik, cumhuriyetçi, sosyalist, bütün kesimlerin yapması gereken, üstten, yandan Kürtlere akıl vermek değil, derhal, Kürt sorununun demokratik çözümü için kampanyalara girişmek, Kürt sorununun çözülmeden hiçbir siyasi özgürlüğün kazanılamayacağı, hatta sendika, grev hakkının bile hiçbir zaman tam olarak kullanılamayacağını anlatmak, Kürtler özgür olmadan Türkler özgür olamaz gerçekliğini Türk kamuoyuna anlatmak için bütün varlıklarını ortaya koymaktır. İki yıldır, yapılmayan şey budur.
Çerçeve Yasa’nın içeriğine, diline rağmen, egemen Türk burjuva devleti ile Kürt özgürlük hareketi arasında imzalanan ilk yasal metin olduğu tarihi gerçeği karartılmamalıdır. Yüz yıldır inkâr, asimilasyon ve katliam sömürgeciliğini sürdüren devlet, kendince en güçlü olduğu bir zamanda, A. Öcalan ve PKK ile müzakere yoluna başvurmak ve yasal düzenleme yapmak zorunda kalmıştır. Değişen güç dengeleri ve konjonktürden dolayı atılan bu adımın ne ilk ne de son adım olmadığı herkesçe bilinmektedir. İktidarın planının da ömrünü uzatmak olduğu ayan beyandır. Bu nedenle “Süreç”teki her adımda, her açıklamada “büyük tahliller” yapmanın ülke ve bölgedeki gelişmelerin dinamizmi karşısında beyhude kaldığını unutmamak gerekir. “Süreç”teki temel eksikliğin, öncesi bir tarafa, Gezi İsyanı ile 7 Haziran sürecinde kısmen başarılan ama sonraki on yıllık süreçte bir türlü ete kemiğe büründürülemeyen birleşik halk hareketinin ve önderliğinin sağlanamamış olmasıdır. Bu zaman zarfında yaptığı hatalarından herkes ders çıkararak, sadece Kürt sorunu açısından değil, Cumhuriyet’in ikinci yüzyılı ve Ortadoğu’nun (ve de Asya’nın) yeniden belirlenmesi açısından kritik bir dönemden geçtiğimizin bilinciyle hareket etmek durumundayız.
Her yerde ve her zaman olduğu gibi, bugün de esas belirleyici olan yasalar değil, halkların ortak mücadelesi olacaktır. Çerçeve Yasa’nın yürürlüğe girmesini MGK’nin inisiyatifine bırakarak “oyalama” politikasını sürdürmesinin boşa çıkarılması, bütün siyasi tutsakların serbest bırakılması, “terörle mücadele”den “dezenformasyonla mücadele” gibi toplumsal muhalefeti bastırmayı amaçlayan yasaların kaldırılması, kayyumların kaldırılması, Anayasa ve AİHM kararlarının derhal uygulanması gibi bir dizi hakkın elde edilmesi için yapılması gereken mücadeleyi büyütmektir. Herkes “bekle ve gör” konforunu terk ederek mücadele görevlerine dört elle sarılmalıdır.
Türkiye Komünistlerinin Platformu
HABER MERKEZİ
