Türkiye’nin 17 Ağustos’ta bombaladığı Şengal’e bağlı Sikeniye köyündeki sağlık merkezinde yaşamını yitiren 8 kişiden 4’ü sağlık çalışanıydı. Federe Kürdistan Bölgesi’nin görmezden geldiği, Irak hükümetinin kınamakla yetindiği, dünyanın ise sessiz kaldığı bu saldırıda hayatını kaybeden sağlık çalışanlarından biri Muhlise Sidar’dı.
1991 yılında Şırnak’ın Gundikê Melê (Balveren) beldesinde dünyaya gelen Sidar, sağlık bölümünden mezun oldu. DAİŞ’in 3 Ağustos 2014’te Êzidî halkına yönelik giriştiği soykırım saldırılarının ardından soluğu hemen Şengal’de aldı.
Vicdani sorumlulukla Şengal’in yolunu tutup, 7 yıl boyunca Êzidî halkının yaralarını sarmaya çalışan Muhlise’yi annesi Ayşe Sidar anlattı.
‘HAKSIZLIĞI KABUL ETMEZDİ’
Anne Ayşe Sidar, hiçbir zaman haksızlığı kabul etmeyen bir yapıya sahip olduğunu dile getirdiği kızının aynı zamanda çok insancıl biri olduğunu belirtti.
Kızının insanlık değerlerini korumayı önüne hep bir amaç olarak koyduğunu söyleye anne Sidar, “Hep bunun için yaşıyor gibiydi. Elinden geldiği kadar insanları barıştırıyordu. Çok yurtsever bir insandı. Halkını severdi ve onlar için bir şeyler yapmayı kendine amaç edinmişti. Etrafındaki insanlara yardım etmekten mutluluk duyardı” dedi.
Bu yüzden kızıyla gurur ve onur duyduklarını ifade edip, “İnsanlık için hizmet eden bir insan bu şekilde katledilir mi?” diye soran anne, sağlık merkezinin bombalanmasının savaş suçu olduğunu söyledi.
‘TEDAVİ İÇİN ORADAYDI’
Kızının insanlara yardım etmek için Şengal’de olduğunu vurgulayan Sidar, “Sadece Kürt halkına değil, bütün mazlum halklara yardım etmek istiyordu. Bu yüzden vicdanlı davranarak Şengal’e gitti. Kızımın elinde bir silah yoktu. Kızım savaşmak için orada değildi. Hasta insanları tedavi etmek için oradaydı. Bu suç mu? Bir hastaneyi bombalamak insani değil. Allah’ın kabul etmediği şeyi insanlık nasıl kabul eder? Kızım yanlış bir şey yapmadı ve insanlığa hizmet etme uğrunda yaşamını yitirdi. Benim başım diktir. Kızım gibi binlerce kişi var. Benim kızım da o annelerin çocukları gibi” diye konuştu.
MA
