Mehmet Ali Alçınkaya, Kürt meselesinin çözümüne ilişkin devam eden tartışmaları değerlendirdi. Türkiye’nin Cumhuriyet tarihi boyunca büyük ölçüde inkâr, güvenlik politikaları ve çatışma ekseninde ele aldığı Kürt meselesinin bugün yasal düzenlemelerin konusu haline gelmesinin önemli bir siyasal değişime işaret ettiğini belirten Alçınkaya, sürecin ne abartılarak olumlanması ne de tümüyle reddedilmesi gerektiğini ifade etti.
Alçınkaya, asıl tartışmanın açılan hukuki ve siyasal alanın hangi içerikle doldurulacağı üzerinden yürütülmesi gerektiğini söyledi. Kürt meselesinin yasaya konu edilmesinin tek başına demokratik çözüm anlamına gelmeyeceğini belirten Alçınkaya, hazırlanacak düzenlemelerin demokratik hakları, eşit yurttaşlığı, siyasal özgürlükleri ve Kürt halkının kimlik, dil ve kültürel haklarını güvence altına alması gerektiğini vurguladı.
Yazının tamamı şu şekilde:
Türkiye, Kürt meselesinin çözümü açısından önemli bir tarihsel eşikten geçiyor. Cumhuriyet tarihi boyunca büyük ölçüde inkâr, güvenlik ve çatışma ekseninde ele alınan Kürt meselesinin bugün doğrudan yasal düzenlemenin konusu haline gelmesi, siyasal açıdan önemli bir değişime işaret ediyor.
Ancak bu gelişmeyi ne abartarak olumlamak ne de küçümseyerek reddetmek doğru bir politik tutumdur. Asıl mesele, açılan hukuki ve siyasal alanın hangi içerikle doldurulacağıdır.
Kürt meselesinin yasaya konu olması, tek başına demokratik çözüm anlamına gelmez. Yasanın demokratik hakları, eşit yurttaşlığı, siyasal özgürlükleri ve Kürt halkının kimlik, dil ve kültürel haklarını güvence altına alması gerekir. Aksi halde sorun yalnızca yeni bir hukuki biçime sokulmuş olur.
Bu nedenle Türkiye solunun, sosyalist hareketin ve tüm devrimci güçlerin görevi, süreci dışarıdan seyretmek ya da yalnızca eksiklerini eleştirmek değildir. Elbette eleştireceğiz; yanlışlara karşı çıkacağız, eksikleri göstereceğiz. Fakat bununla yetinmeyeceğiz.
“Yetmez” demek kadar, daha fazlasının gerçekleşmesi için sorumluluk almak, örgütlenmek ve sürece müdahil olmak da gerekir.
Sosyalist siyaset, yalnızca mevcut düzeni eleştiren değil, toplumsal değişime müdahale eden ve yeni bir yaşamın kurucu iradesini geliştiren siyasettir. Bu nedenle bugün ihtiyaç duyulan çizgi; eleştirel, fakat aynı zamanda müdahaleci, örgütleyici ve kurucu bir siyasettir. Türkiye solunun ve devrimcilerinin tarihsel sorumluluğu tam da burada başlamaktadır.
Kürt meselesinin demokratik çözümü, yalnızca Kürt halkının değil, bütün Türkiye toplumunun demokrasi sorunudur. Kürt halkının eşit ve özgür yurttaşlık hakkının güvence altına alınması, Türkiye’nin demokratikleşmesinin de önünü açacaktır. Bu nedenle bu süreç, solun ve sosyalist hareketin “uzaktan izleyebileceği” bir süreç değil, doğrudan içinde yer alması gereken bir mücadele alanıdır.
Kalıcı barış yalnızca çatışmanın sona ermesiyle değil; inkâr ve ayrımcılığın yerine eşitlik, özgürlük, adalet ve demokratik katılımın geçirilmesiyle mümkündür. Bu dönüşüm ise kendiliğinden gerçekleşmez; örgütlü toplumsal güçlerin aktif müdahalesini zorunlu kılar.
Bu nedenle sendikalar, kadın hareketi, gençlik örgütleri, emekçiler, demokratik kitle örgütleri, yerel yönetimler ve siyasal yapılar sürecin pasif izleyicisi değil, aktif öznesi olmalıdır. Türkiye solunun ve devrimci hareketin görevi, bu özneleşmeyi büyütmek, ortak mücadele zeminlerini güçlendirmek ve süreci emekçi halkların lehine dönüştürmektir.
Bugün sosyalistler açısından temel sorumluluk açıktır:
Sadece eleştirmemek; sürece müdahil olmak ve yön vermeye çalışmak.
Sadece itiraz etmemek; demokratik çözümün içeriğini emek, eşitlik ve özgürlük temelinde güçlendirmek.
Sadece izlememek; halkın talepleriyle birlikte sürecin kurucu ve dönüştürücü öznesi olmak.
Çünkü tarihsel süreçler dışarıdan izlenerek değil, örgütlenerek, mücadele edilerek ve sorumluluk alınarak şekillenir.
Kürt meselesinin demokratik çözümü, Türkiye’nin demokratik geleceğinin temel eşiklerinden biridir. Bu eşiğin halkların lehine, eşitlik ve özgürlük temelinde aşılması ise Türkiye solunun, sosyalist hareketin ve devrimcilerin aktif, örgütlü ve kararlı müdahalesine bağlıdır.
