1979 yılında katledilen devrimci öğretmen ve TKP üyesi Talip Öztürk mezarı başında anıldı. Mezar anmasında konuşan Talip Öztürk’ün yeğeni Akın Öztürk, “Talip, savunduğu dünyanın insanını bugünden yaratmaya çalışan bir insandı.
Yoldaşları açısından da Talip’in önemli özelliklerinden biri buydu: İnsanları dinlemek, farklılıkları gözetmek ve ortak mücadeleyi büyütmek.” dedi.
Akın Öztürk’ün konuşmasının tam metni şu şekilde:
Sevgili Amcam,
Yine bir 16 Kasım’da; yoldaşların, öğretmen arkadaşların, öğrencilerin, kardeşin, yeğenlerin ve seni seven dostlarınla birlikte buradayız.
Değerli dostlar,
Öncelikle bugün buraya gelerek bu anmayı bizimle paylaşan herkese teşekkür ediyorum. Bugün aramızda olmasa da anısını ve mücadelesini yaşatan dostlarımızı, yoldaşlarımızı da sevgiyle selamlıyorum.
Kasım ayı, devrimci mücadele tarihimizin acı kayıplarını da hatırladığımız bir ay. İsmail Bilen’i, Mustafa Asım Hayrullahoğlu’nu, Ali İhsan Özgür’ü ve bugün aramızda bulunamayan bütün yoldaşlarımızı saygıyla anıyoruz.
Talip Öztürk’ün şahsında bütün devrim şehitlerimizi anmak üzere sizleri bir dakikalık saygı duruşuna davet ediyorum.
[Bir dakikalık saygı duruşu]
Teşekkür ederim.
Sevgili dostlar,
Benim için Talip’i anlatmak her zaman biraz zor. Çünkü ben bugün burada yalnızca bir devrimciyi, bir öğretmen hareketi önderini anlatmıyorum.
Önce amcamı, sonra yıllar geçtikçe düşüncelerini, mücadelesini ve insanlarla kurduğu ilişkileri daha iyi kavradığım yoldaşımı anlatıyorum.
Ama bugün size yalnızca benim tanıdığım Talip’i anlatmak istemiyorum.
Yıllar önce Ekrem Alparslan ve İlkay Özalp’le birlikte Talip’in ve Birlik ve Dayanışma hareketinin belleğini gelecek kuşaklara aktarmak için bir çalışma başlattık. Bu emek, daha sonra benim, Nedim Durmuş ve Hanifi Bilgay’ın derlemesiyle TÖB-DER, Birlik Dayanışma ve Talip Öztürk adıyla kitaplaştı.
Bu kitap vesilesiyle öğrencileriyle, öğretmen arkadaşlarıyla, yoldaşlarıyla ve dostlarıyla konuştum.
Ben onlara Talip’i sordum, onlar bana kendi Talip’lerini anlattılar.
Kimi Talip Hoca dedi,
kimi Talip Başkan…
Kimi arkadaşını,
kimi yoldaşını,
kimi öğretmenini anlattı.
Ve çok ilginç bir şey gördüm: İnsanların siyasal geçmişleri, Talip’le ilişkileri farklıydı. Ama anlattıkları insan büyük ölçüde aynıydı.
Babacan, güvenilir, alçakgönüllü, insanları dinleyen, kimseye tepeden bakmayan bir Talip…
Öğrencileri, kendilerine yalnızca ders anlatan değil, kişiliklerine değer veren bir öğretmeni hatırlıyordu.
Ayten Ektaş’ın anlattığı bir anı hiç aklımdan çıkmıyor. Ayten okumak istiyor ama babası liseye devam etmesini istemiyor. Talip’e gidip yardım istiyor. Talip de babasının karşısına çıkıyor ve bu kızın okuması gerektiğini söylüyor. Gerekirse ekonomik olarak da yardımcı olacağını belirtiyor.
Ayten okuyor, öğretmen oluyor ve 34 yıl öğretmenlik yapıyor.
Yıllar sonra, bugün olduğu insan olmasında öğretmeninin büyük katkısı olduğunu anlatıyordu bana.
İşte öğretmen Talip buydu. Öğrencilerine yalnızca bilgi vermiyor, onların hayatına dokunuyordu.
Bir başka anıda ise Talip’in sosyalizm anlayışının gündelik yaşama nasıl yansıdığını görüyoruz.
Safiye Şahin’in anlattığına göre Talip, bir gün arkadaşının eşinin ayakkabısını bağladığını görünce itiraz ediyor:
“Biz neyin mücadelesini veriyoruz?”
Küçük bir olay gibi görünebilir. Ama eşitlik ve özgürlük mücadelesinin yalnızca toplantılarda, bildirilerde kalmaması gerektiğini anlatan çok önemli bir yaklaşım bu.
Talip, savunduğu dünyanın insanını bugünden yaratmaya çalışan bir insandı.
Yoldaşları açısından da Talip’in önemli özelliklerinden biri buydu: İnsanları dinlemek, farklılıkları gözetmek ve ortak mücadeleyi büyütmek.
Fethi Recai Seven’in anlattığı bir sözünü özellikle hatırlatmak istiyorum. Kendisine hazır bir mücadele reçetesi vermesini istediğinde Talip şöyle diyor:
“Bir komünist asla hazır reçete istemez. Herkes yerinde kendi reçetesini kendi yaratacak.”
Aradan neredeyse yarım yüzyıl geçti. Dünya değişti, Türkiye değişti, emek ve örgütlenme biçimleri değişti.
Ama bu sözün bugün de önemli bir karşılığı var.
Geçmişten öğrenmeliyiz ama geçmişi tekrar etmekle yetinmemeliyiz. Bugünün koşullarını anlamalı, bugünün sorunlarına kendi yanıtlarımızı üretmeliyiz.
Dostlar,
Talip’i anlatırken onun bütün insani özelliklerini ve mücadelesini birbirinden ayırmak mümkün değil.
1970’li yıllarda TÖB-DER içerisinde, ardından Birlik ve Dayanışma’nın kuruluşunda ortaya koyduğu çaba da bu anlayışın bir parçasıydı.
Birlik ve Dayanışma’nın kısa sürede büyümesinde yalnızca doğru bir siyasal çizginin değil, bu çizgiyi hayata geçiren kolektif kadroların ve insanların güvenini kazanabilen mücadele insanlarının da önemli payı vardı.
Talip, yoldaşlarıyla birlikte sınıf mücadelesini kitlelerle buluşturmanın, dayanışmayı büyütmenin ve ortak mücadele kültürünü geliştirmenin çabasını verdi.
“Bugün, Talip’le birlikte yürütülen ortak mücadelenin tarihini ve bu mücadeleye tanıklık eden insanların anılarını bir kitapta buluşturmuş olmak bizim için büyük bir anlam taşıyor.”
Bu kitapla yalnızca Talip’in yaşamını değil, onun yoldaşlarıyla, öğretmen arkadaşlarıyla ve öğrencileriyle birlikte yarattığı mücadele deneyimini de gelecek kuşaklara aktarmak istedik.
Bu uzun çalışmanın kitap olarak okurlara ulaşmasını sağlayan Doruk Yayınları’na, özellikle de bu süreçte gösterdiği emek, ilgi ve çaba için Niyazi Koçak’a içtenlikle teşekkür ediyorum.
Bu vesileyle kitabın hazırlanmasında benimle birlikte büyük emek veren Nedim Durmuş ve Hanifi Bilgay’a da teşekkür etmek istiyorum. Bu kitap, ortak bir emeğin ve ortak bir sorumluluk duygusunun ürünüdür.
Bu uzun çalışma boyunca yanımda olan, yalnızca sevincimi değil, yorgunluğumu, heyecanımı ve zaman zaman yaşadığım zorlukları da benimle paylaşan sevgili eşime de özel olarak teşekkür etmek istiyorum.
Bu kitabın hazırlanmasının her anına, her yorgunluğuna ve her zorluğuna yakından tanık oldu. Görüşmelerin, okumaların, yazmaların, düzeltmelerin ve bitmek bilmeyen çalışmaların içinde hep yanımdaydı.
Bu nedenle kendisine sevgimle ve içtenlikle teşekkür ediyorum. İyi ki yanımdaydı, iyi ki birlikte yürüdük.
Çünkü bu kitap yalnızca geçmişi hatırlamak için değil, bir mücadele tarihini unutturmamak ve gelecek kuşaklara taşımak için hazırlandı.
Bizim için bu, geçmişi hatırlamanın ötesinde, ortak mücadele tarihimize sahip çıkma sorumluluğudur.
Sevgili Talip,
Ben bu çalışma sırasında seni bir kez daha tanıdım.
Bir öğrencinin anısında öğretmen Talip’i,
bir yoldaşının anısında Talip Başkanı’nı,
bir arkadaşının anısında babacan Talip’i buldum.
Ve anladım ki sen yalnızca bizim ailemizin değil, öğrencilerinin, öğretmen arkadaşlarının, dostlarının ve yoldaşlarının da hafızasında yaşamaya devam ediyorsun.
Bir insanın geride bırakabileceği en değerli miraslardan biri de budur.
Seninle birlikte mücadele eden insanlar bugün burada. Bazıları aramızda değil ama anıları ve tanıklıkları bizimle.
Bizden sonraki kuşaklar da bu deneyimlerden öğrenecekler.
Farklı koşullarda, farklı yöntemlerle mücadele edecekler. Ama insanı merkeze alan, eşitlikten, özgürlükten ve dayanışmadan yana olan mücadele anlayışına ihtiyaç duymaya devam edecekler.
Yol arkadaşlarınla birlikte bize bıraktığın mirasın en önemli yanı da budur.
Seni önce amcam, sonra yoldaşım olarak sevgiyle, özlemle ve saygıyla anıyorum.
İyi ki geçtin bu dünyadan Talip.
Talipler bizimle, yoldaşlarımız bizimle. Bu mücadele kuşaktan kuşağa devam edecek.
Teşekkür ederim.
Haber Merkezi

















