Aliağa’daki iş cinayetine karşı emeğin, yaşamın ve adaletin sesi olacağız!
Bir sabah daha doğmadan bir işçinin ocağına ateş düştü. Bir ekmek parası için çıkılan yolda yarım kaldı hayatlar, yarım kaldı sevdalar, yarım kaldı eve dönüş umutları…
Aliağa’da yükselen duman yalnızca bir işyerinin yangını değil, emeğin değersizleştirildiği, insan yaşamının hiçe sayıldığı bir düzenin acı gerçeğidir.
İşçinin alın terinden kazananlar, işçinin canından tasarruf edemez! Üretim kâr için yapılır belki ama hiçbir kâr bir insanın yaşamından değerli değildir.
Rantın, talanın, sömürünün insan hayatını kuşattığı yerde iş cinayetleri kader değildir! Önlenebilir ölümlerin adı kader, fıtrat, kaza değildir!
Her ölümün hesabı sorulmalı, her ihmal açığa çıkarılmalı, sorumlular hukuk önünde hesap vermeli. Denetimsizliğe, güvencesizliğe, taşeron düzenine son verilmeli!
İşçiler ölmesin, anneler evlatlarını beklemesin, çocuklar babasız kalmasın, hiçbir emekçi ekmek parası uğruna can vermesin!
İşçi sınıfının birliği, emeğin örgütlü gücü, kadınların, gençlerin, emekçilerin dayanışması büyüsün her fabrikada, her atölyede, her işyerinde.
Çünkü yaşam hakkı pazarlık konusu değildir. İnsanca çalışma, güvenli iş, güvenceli gelecek herkesin hakkıdır.
Aliağa’dan Dilovası’na, madenlerden fabrikalara, tersanelerden inşaatlara aynı söz yükselsin:
Yeter artık! İş cinayetlerine son! Emekçinin yaşamı kutsaldır, hiçbir rant insan hayatından değerli değildir!
Biz susmayacağız, unutmayacağız, hesap sorulması ve bir daha yaşanmaması için emeğin ortak mücadelesini büyüteceğiz.
İşçiler yaşamak istiyor! Yaşamak ve yaşatmak için örgütlü mücadele!
Yaşam hakkı, emek hakkı, adalet hakkı!
