Yıllardır Kürdistan’da sürdürülen asimilasyon politikaları devam ederken, bu politikalara karşı ise kadınlar bulundukları her alanda Kürtçe konuşarak dillerini yaşatıyor. Asimilasyon politikalarının yoğun hissedildiği ve görüldüğü kentler başında Wan geliyor.
Wan’ın Rêya Armûşê (İpekyolu) ilçesine bağlı Xaçort mahallesinde yaşayan ve 90’lı yıllarda köyleri boşatıldıktan sonra buraya yerleşen Colemêrg ve Şirnex’li kadınlar asimilasyon politikalarına karşı mücadele ediyor.
Makbule Bartu (50), evde, sokakta Kürtçe konuştuğunu belirterek, Kürtçenin tanınması için daha fazla mücadele edilmesi gerektiğini söyledi. Makbule Bartu, “Kürtçe dilimizdir. Kürtçe dışında başka dil bilmiyoruz. Hastaneye gittiğimizde şikâyetlerimizi söyleyemiyoruz. Gittiğimizde dediğimiz tek şey hastayız. Kendimizi kendi anadilimiz dışında hiçbir dilde ifade edemiyoruz. Herkes kendi evinde çocuğu ile Kürtçe konuşsun. Biz çocuklarımızla Kürtçe konuşuyoruz. Ama belli bir yaştan sonra okula gidiyorlar. Okula giden çocuklarımıza Türkçe eğitim verildiği için kendi dillerini unutuyorlar. Hepimizin Kürtçe konuşması gerekiyor. Kürtçenin resmi dil olmasını istiyoruz. Çünkü biz hiçbir resmi kurumda kendimizi ifade edemiyoruz. En öncelikli talebimiz okullarda Kürtçe eğitimin verilmesi. Dilimiz, annemizden, babamızdan bize mirastır. Kürt dili dilimizdir ve hakkımızdır” dedi.
70 YAŞINDA KENDİ ANADİLİ DIŞINDA DİL BİLMİYOR
70 yaşında olan Hanife Aşkan da bu dil ile doğduğunu ve büyüdüğünü ama halen dillerinin inkar edildiğini kaydederek, “Ben dilimi seviyorum, kültürümü seviyorum. Anne babam Kürt’tür ve dilim Kürtçedir. Kürtçe konuşmayanlar da aslını unutan Kürtlerdir. Dil ayıp bir şey değildir. 7 dil de bilsek ve konuşsak kendi dilimiz ve kültürümüzü unutmamalıyız. Resmi bir kuruma gittiğimde yanımda ancak biri olursa işlerimi halledebilirim. Çünkü Kürtçe konuşan kimse yok ve bende Türkçe bilmiyorum” diye konuştu.
‘DİLİMİZ VARLIĞIMIZDIR’
Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan tarafından başlatılan, Barış ve Demokratik Toplum Süreci’ne değinen Behiye Bor (50), başlayan sürece rağmen halen anadillerinin inkar edildiğini belirtti. Behiye Bor, “Buradan ailelere sesleniyorum; çocuklarınızla Türkçe konuşmayın, Kürtçe konuşun. Herkes asimile olmuş kendi dilini unutmuş. Dilimize sahip çıkalım, varlığımız da yokluğumuz da dilimizdir. Cumhurbaşkanı ve Devlet Bahçeli’ye sesleniyorum; bir yıldır başlatılan bir süreç var ve sürekli erteliyorlar. Cezaevlerindeki tutsaklarımızı serbest bıraksınlar. Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan’ı serbest bıraksınlar. Bizi oyalamaya çalışmasınlar, biz oyalanacak bir millet değiliz” diye belirtti.
YAŞAMIN HER ALANINDA KÜRTÇE
Kürtçenin yaşamın her alanında konuşulması gerektiğinin altını çizen Zübeyde Sarıgül, “Barış istiyoruz, kendi ana dilimizi istiyoruz. Bir an önce bu savaşın bitmesini istiyoruz. Birçok Kürt şu an asimile olmuş. Türkçe konuşuyorlar. Bizim gibi ileri yaşta olan insanlar sadece Kürtçe konuşuyor. Türkiye’de bütün resmi kurumlarda Kürtçe dilinin olmasını istiyoruz. Kürtlerin olduğu her yerde Kürtçenin konuşulmasını istiyoruz. Kürtçe bizim için bir yaşam tarzıdır, kimliğimizdir, kültürümüzdür, varlığımızdır. Artık kendi evimizde bile Türkçe konuşmuyoruz” ifadelerini kullandı.
‘İZİN VERMEYECEĞİZ’
Asimilasyon politikalarına karşı yaşamın her alanında kadınlar olarak mücadele edeceklerini söyleyen Zehra Aşkan, “Anadilimiz Kürtçedir. Çocuklarımıza Kürtçe öğretip anadilinde konuşmalarını sağlamalıyız. Kürtçeyi konuşmayı seviyoruz. Çocuklarımızın asimile olmasına izin vermeyeceğiz. Bunun için de her yerde Kürtçe konuşmamız gerekiyor. Dilimizin yok olmasına izin vermeyeceğiz” dedi.
MA

















